Investeerders aantrekken

Om succesvol investeerders aan te trekken dient een investeringspropositie aan bepaalde criteria te voldoen. Zo moet een propositie die voorziet in het uitgeven van aandelen geprijsd worden tegen maximaal een prijs gelijk aan de waarde en dienen proposities voor het uitgeven van obligaties zo gestructureerd te worden dat rente en aflossing met een veiligheidsmarge vanuit de operationele kasstroom kunnen worden betaald.

Wat zoeken investeerders in een investering?

Algemeen gezien zijn er maar 2 criteria waar investeerders naar zoeken in een investering:

– Een investeerder zoekt een met tijd en risico verdisconteerd rendement
– Een investeerder moet vertrouwen hebben in de tegenpartij


Daarnaast zijn er criteria die investeerders kunnen limiteren, bijvoorbeeld:

Branche – Investeerders zijn vaak gebonden aan een specifieke branche. Dit bijvoorbeeld doordat ze samenwerken met andere investeerders en enkel een mandaat voor investeringen in een bepaalde branche hebben of omdat ze zelf specifieke operationele kennis in een bepaalde branche hebben dat ze synergievoordelen oplevert en derhalve enkel in deze branche wensen te investeren.

Levenscyclus – Het kan zijn dat investeerders enkel investeren in een bepaalde cyclus (Introductie, groei, volwassenheid, verzadiging en teruggang). Een private equity-fonds investeert bijvoorbeeld enkel in bedrijven in de volwassen- of verzadigde cyclus. Een venture capital-fonds investeert op haar beurt enkel in bedrijven in de introductie- of groeifase.

Locatie – Een investeerder in Australië zal zelden geïnteresseerd zijn in het financieren van een Nederlandse uitgeverij in Nederlandstalige kinderboeken. Ook niet wanneer het potentiële rendement hierop aanzienlijk is.

Omvang – Omvang is een criteria waar dikwijls geen rekening mee gehouden wordt. Een investering moet qua omvang bij een investeerder passen, en een verschil kunnen maken in zijn portfolio. Een investeerder met een portfolio van 100 miljoen euro zal niet snel ‘maar’ 100.000 euro willen investeren. Een investering van die omvang die een gigantisch rendement behaalt van 1000% zou in het totale portfolio immers maar een verschil maken van 1%.


Waardoor haken investeerders af?

Naast criteria waar investeerders naar zoeken, zijn er ook criteria die ervoor zorgen dat investeerders afhaken:

Slecht management – Investeerders zoeken een zeker track-record waaruit kennis en ervaring blijkt. Een restauranthouder hoeft geen MBA te hebben, maar dient wel ervaring met horeca te hebben.

Hockeystick bedrijfswaarderingen – Winstprojecties die volledig uit de duim gezogen zijn en tot hoge hoogte reiken. Onderbouw alle cijfers!

Kopie – een overduidelijke kopie zonder verbeteringen van een product of dienst dat momenteel ‘hot’ is

Geen concurrentie – Alle ondernemingen kennen concurrenten. Een melding dat een onderneming geen concurrentie kent is aangeven dat de managers geen kennis van de markt hebben.

Geen entreebarrières – Wanneer concurrenten zonder problemen hetzelfde kunnen bieden, biedt dit geen zicht op een houdbare toekomst.

Geen USP – Geen verschil kunnen maken met eigen producten of diensten in vergelijking met concurrenten drukt marges en daarmee de potentie voor het genereren van een met tijd en risico verdisconteerd rendement.

Geen exit-mogelijkheden – Een investeerder wil op den duur zijn investering omzetten in liquide middelen. Een proposities die niet of moeilijk verkocht kan worden, wordt niet met open armen ontvangen.


Investeerders aantrekken – Aandelen

Financiering via het uitgeven van aandelen wordt vaak sceptisch beoordeeld door ondernemers. Er wordt immers een deel van het bedrijf verkocht. En die investeerders krijgen dan ook nog stemrecht en winstrecht!

De werkelijkheid is dat het verkopen van aandelen gewoon gewaardeerd kan worden, zodat zowel de verkopende partij als de kopende partij waarde creëren met de deal. Zolang de aandelen verkocht worden voor een prijs gelijk aan de waarde is de deal voor beide partijen waardeneutraal. Wanneer de opbrengst vervolgens geïnvesteerd wordt tegen een rendement op eigen vermogen hoger dan de kosten van eigen vermogen komt de additioneel gecreëerde waarde toe aan de aandeelhouders naar gelang hun aandelenbelang. Beide partijen creëren dan dus waarde als partners.

Het voordeel van aandelenfinanciering is dat het geen verplichting inhoudt om op vastgestelde tijdstippen bijvoorbeeld rente te betalen. Wanneer een onderneming een rentebetaling op vaste tijdstippen niet kan dragen, bijvoorbeeld omdat de operationele kasstromen dit nog niet toelaten, biedt aandelenfinanciering uitkomst.

Een ander voordeel van financiering middels het uitgeven van aandelen is dat de opbrengst in beginsel niet terugbetaald hoeft te worden. De opbrengst vormt bedrijfsvermogen. Wanneer de onderneming geen succes wordt, en bijvoorbeeld ophoudt te bestaan, bestaat er geen verplichting de aandeelhouders hun inleg terug te betalen. Het risico van de onderneming wordt gedeeld, en alle aandeelhouders voelen het falen van een onderneming in hun portemonnee.

De keerzijde van het risico, is dat aandeelhouders delen in de ondernemings- en eventuele koerswinst van de onderneming. Om een investering in aandelen meer waard te laten worden, moet het eigen vermogen geïnvesteerd worden met een rendement op eigen vermogen hoger dan de kosten van eigen vermogen. Wanneer dit geschiedt biedt een financiering via het uitgeven van aandelen een met tijd en risico verdisconteerd rendement.


Investeerders aantrekken – Obligaties

Financiering via obligaties is voornamelijk aantrekkelijk voor ondernemingen die een verwachte toekomstige operationele kasstroom genereren die toereikend is voor de te betalen rente en aflossing.

Het vereiste rendement op obligaties is lager dan het vereiste rendement op eigen vermogen. De rentebetalingen op obligaties zijn, in tegenstelling tot bijvoorbeeld dividend op aandelen, aftrekbaar. Dit geeft een belastingvoordeel. Het toevoegen van obligaties aan de financieringsstructuur kan hierdoor zorgen voor een lagere vermogenskostenvoet waardoor de waarde van de onderneming toeneemt.

Een investeerder wil bij het kopen van een obligatie een met tijd en risico verdisconteerd rendement. Een obligatie wordt geprijsd om dit te bewerkstelligen. Het risico dient gelijk te zijn aan het rentetarief om de omvang van de obligatie gelijk te stellen aan de waarde ervan. Het risico bestaat uit een algemeen risicovrij percentage, verwachte inflatie en risico-opslag van het bedrijf zelf.

Belangrijk bij het samenstellen van een obligatieaanbieding is dus dat deze goed geprijsd is, en dat de onderneming rente en aflossing gedurende de looptijd van de obligatie vanuit de kasstroom kan betalen. Gezien vanuit de onderneming is het tevens van belang dat de onderneming na het betalen van rente en aflossing op dit gedeelte van de financiering tevens een positief rendement voor zichzelf behaalt.


Samenvatting

De content in dit artikel lijkt zeer vanzelfsprekend. Toch melden bedrijven zich dikwijls bij de verkeerde investeerders, prijzen ze hun investeringsproposities verkeerd en zien ze investeerders meer als de vijand dan als een partner. Een succesvolle investeringspropositie creëert voor beide partijen waarde.