Bandbreedte qua prijs bij overname-onderhandelingen

Bij een bedrijfswaardering is het vaak de huidige eigenaar die zijn waarde berekent. De gedachtegang om voor dit bedrag te verkopen, is qua waardecreatie echter niet bijster interessant. De verkoper wordt niet rijker of armer van het verkopen voor een prijs gelijk aan zijn waarde. Transactiekosten en belastingen daargelaten maakt het immers niet uit of een eigenaar een bedrag in contanten heeft of hetzelfde bedrag aan bedrijfswaarde bezit. Het is meer de perceptie de beschikking over contanten te hebben dat zorgt voor een voorkeur hiervoor.

Bij het berekenen van de bedrijfswaarde voor de huidige eigenaar worden zijn toekomstige kasstromen verdisconteerd met zijn toekomstige risico. Maar als de eigenaar verkoopt, is het de koper die de koers zet. Daarom zijn de toekomstige kasstromen verdisconteerd met het toekomstige risico van de koper minstens zo relevant om te bepalen of een overnamedeal waarde creëert voor beide partijen.

Als de koper door synergievoordelen bijvoorbeeld hogere kasstromen kan genereren of kan ondernemen met een lagere kostenvoet, dan mag de verkoper best een gedeelte van deze waarde toe-eigenen bij de onderhandelingen. Zeker wanneer de waarde van de verkoper plus de premium onder de waarde van de verkoper blijft. Beide partijen creëren dan waarde met de deal.

Realistisch gezien is het verschil in waarde tussen de koper en de verkoper de bandbreedte qua prijs bij de overnameonderhandelingen. Een koper wil niet meer betalen dan zijn waarde (maar wil mogelijk onder deze waarde wel de waarde van de verkoper en een premium betalen), en een verkoper wil niet verkopen voor een prijs onder zijn waarde (maar wil mogelijk wel mogelijk wel verkopen voor een prijs boven zijn waarde).